vrijdag 20 maart 2015

Marathontraining

ASCHWIN:

Al dat gefiets is natuurlijk érg leuk, maar dat neemt niet weg dat er toch ook nog behoorlijk wat kilometers hardgelopen dient te worden! Over een viertal weken is het immers zo ver: de Marathon van Zeeuws-Vlaanderen.

Afgelopen zaterdag was er een soort van generale repetitie. Er zou 35 km in groep getraind worden, waarvan we 21 km over de 2e helft van het marathonparcours zouden lopen. De organisatie van de marathon had onderweg gezorgd voor drinken en eten en er reed bij elk van de vier groepjes (ingedeeld in 11 km, 10 km, 9,5 km en 9 km per uur) een fietser mee. Deze trainingsgroepen lopen al een paar maanden elke zaterdagochtend vanuit Hulst een rondje. Zelf loop ik altijd in de 11 km/u groep. Linda in de 9,5 km/u.

Onderweg werden er wat foto's genomen. Hieronder een compilatie.
Linda liep de eerste 13 km mee met de groep en boog daarna af richting Zuiddorpe, om zo in totaal op zo'n 18 km uit te komen.

(klik er op voor vergroting)
Zoekplaatje: waar staan Linda en Aschwin?

Zoals je ziet in middelste foto: af en toe tijd om even wat zoetigheid
tot je te nemen en wat te drinken. Super goed verzorgd allemaal!

Linda verlaat de groep en buigt af richting Zuiddorpe



woensdag 18 maart 2015

Dwars door Zuid-Nederland

ASCHWIN:

Zoals reeds aangekondigd, heb ik de afgelopen dagen de langeafstands fietstocht 'Schelde-Rhein route' gefietst.
Zondag vertrokken vanuit Breskens en dinsdag uiteindelijk via een extra lus ná het volbrengen van deze route, aangekomen in Waalre.

Dag 1: Breskens - Rijsbergen (146,7 km)

Zondag dus in de kou vertrokken. Net een graad of twee boven het vriespunt en helaas een flink windje tegen vanuit het oosten met af en toe een miezerbuitje. Niet echt ideale fietsomstandigheden. Maar ik begon gemakkelijk: de boot van 8:30 uur van Breskens naar Vlissingen!
Aangezien het een tijdje geleden was dat ik flinke afstanden had gefietst én het feit dat ik de dag ervoor die lange duurloop van 35 km had hardgelopen, maakten samen met de weersomstandigheden dat het allemaal niet vanzelf ging...
Maar alleen al het feit dát ik daar op mijn fietsje zat en er aan begonnen was, maakte alles goed. Ik had een paar mooie dagen in het verschiet, waar ik al enige tijd naar had uitgekeken.

(klik op de foto's en plaatjes voor een vergroting)

De LF13-route bracht me, de Schelde volgend doorheen Zeeland.

Maar zoals gezegd, was ik op zondagochtend vertrokken. En heel gelovig Zeeland zat in de kerk of thuis met de verwarming op 20 graden. Met als gevolg dat er nergens ook maar één kop koffie te verkrijgen was. Het klinkt misschien een beetje vreemd voor een Zeeuw, maar daardoor was ik maar wát blij dat ik Zeeland op een gegeven moment verliet en het Bourgondische Brabant infietste! Het eerste het beste dorp was het meteen al raak: een wielrenwedstrijd (junioren) en gezellige, goedgevulde café's! Tijd voor koffie met appelgebak dus...

Uiteindelijk fietste ik aan het eind van de middag Rijsbergen binnen, na een dikke 146 km. En ik moet bekennen dat ik heel blij was dat ik arriveerde bij mijn eerste overnachtingsplaats. Deze dag voelde door het weer écht aan als een flinke sportdag. Een relaxed fietstochtje is anders...

De route van dag 1

Dag 2: Rijsbergen - Venlo (151,8 km)

Na een prima nacht in een zeer ruime chalet op een kampeerboerderij, stapte ik iets na achten 's ochtends alweer op de fiets. Het weer was een stuk zachter dan de dag ervoor. Nog wel koud in de ochtend, maar de wind was minder sterk, waardoor alles veel aangenamer aanvoelde. En toen 's middags ook nog de zon zo af en toe zich liet zien, was het een prima fietsdag aan het worden.
De route was formidabel. Veel bos- en heidegebied, vaarten en kanalen en mooie Brabantse dorpjes.

De ochtendnevel nog boven deze plas in het Mastbos bij Breda

Een van de bruggen over het Wilhelminakanaal

De 'moskee' van Lierop

Je ziet aan de volgorde van de foto's dat het weer steeds beter werd. Zodat ik uiteindelijk in enkel een shirtje Venlo binnenreed. De kamer die ik had gereserveerd bij een B&B midden in het centrum deed me denken aan de huizen en kamers tijdens mijn studententijd. Alleen was het ontbijt in die periode vaak veel minder uitgebreid en gezond dan wat ik hier in Venlo voorgeschoteld kreeg. Super.

Met de aankomst in Venlo was eigenlijk de Schelde-Rhein route volbracht. Er stonden 298 km op de teller.

De route van dag 2


Dag 3: Venlo - Roermond - Waalre (117,7 km)

Maar gelukkig had ik er nog een stuk aan vastgeplakt! Want deze dag beloofde een schitterende fietsdag te worden. Het weer zou uiteindelijk de 17 graden Celcius aanraken, de lucht was de hele dag helblauw en de wind blies voor het eerst ook eens in mijn rug door de draaiing in mijn route!

Want vanuit Venlo fietste ik eerst zuidwaarts, langs de Maas, tot in Roermond. Daar werd ik overigens verrast door het prachtige gebied rondom de Maas: prachtige uiterwaarden, zijtakken van de rivier en idyllische vergezichten. Limburg op z'n mooist als je het mij vraagt.

Langs de Maas (hier net onder Venlo)

Als je zo alleen fietst, maak je vrij gemakkelijk nieuwe vrienden...
Deze kudde (inclusief langharige kalfjes!) vergezelden mij bij het
verorberen van mijn krentenbolletjes zo rond het middaguur.

Uiteindelijk stak ik bij Roermond de Maas weer over en draaide richting het noord-oosten met mijn route. Via Weert koerste ik af op Valkenswaard en Waalre. En met name die laatste 40 km waren ook de moeite waard, doorheen het mooie Peellandschap.


Leenderbos & Groote Heide

Leenderbos & Groote Heide

Al met al een prachtige afsluiter van deze driedaagse fietstocht. Het gezellige familiebezoek aan het eind van de rit (en Linda die me daar dan ook kwam oppikken) met een heerlijke douche én warme maaltijd, maakten het helemaal af!

De route van dag 3



vrijdag 13 maart 2015

Schelde-Rhein-route

ASCHWIN:

Eerst zaterdag nog 'even' de lange duurloop van 35 km lopen met de marathontrainingsgroep te Hulst (grotendeels over het marathonparcours waar ik volgende maand voor 'het echie' zal lopen).

En dan vertrek ik de ochtend daarna op mijn fietsje voor een meerdaagse fietstocht. Deze keer de lange-afstandsroute 'Schelde-Rhein-route', van Vlissingen naar Venlo. Vervolgens zal ik er daar nog een lus in Limburg en Oost-Brabant aan vast plakken, om uiteindelijk weer iets westelijker te eindigen in Waalre. Grofweg zie je hieronder de route ingetekend.

(Klik op foto voor vergroting)

Dus dat betekent een dag of drie geen hardloopkilometers, maar wel degelijk wat fietskilometers draaien! En deze keer niet in m'n tentje (campings gaan vaak pas open ná 1 april...), maar lekkere luxe in B&B's.
 
Best fijn...!
 

zondag 8 maart 2015

Voor het goede doel

ASCHWIN:

Voor het goede doel (t.b.v. de afdeling Oncologie van Ziekenhuis Terneuzen, waar Linda werkt) én vanwege het feit dat het een eenmalige mogelijkheid was om (hard)lopend door de binnenkort te openen Sluiskiltunnel te gaan, deden we beiden mee met de Tunnelloop te Terneuzen.

Deze prestatieloop, zonder tijdswaarneming, zonder klassement, over 10 km, trok zo'n 500 hardlopers en 1500 wandelaars! Een bijzonder evenement dus.

Hier Linda en ik onderweg gekiekt door medeloper Johnny Stuurman:

Ik mocht 10 km 'hazen' voor Linda!

Als je denkt: 'Waarom lopen ze allemaal met zo'n hestje aan?'. Dat was een veiligheidsvoorwaarde om in de tunnel te mogen lopen.

dinsdag 3 februari 2015

Als je er plezier in hebt

ASCHWIN:

Als je er plezier in hebt dan is er veel mogelijk!

Dan loop je lachend door de hagel- en regenbuien en voltooi je een zware halve marathon over het strand:

Linda na 39 minuten rennen (net voorbij Cadzand-Bad)

zondag 1 februari 2015

DPO Midwinter Halve Marathon van Cadzand

ASCHWIN:

Met recht mag deze halve marathon de 'Midwinter'-naam dragen. Het weer was er naar vandaag: windvlagen over het strand en door de duinen, vergezeld met striemende regen en zeer scherpe hagelsteentjes...! Aangezien het hoogwater was toen wij over het strand moesten rennen bij Cadzand, was het vooral zompig zand waar doorheen gerend diende te worden. De golven spatten met een hoop geraas uit elkaar en vormden tongen op het strand waar af en toe niet aan te ontkomen was (vraag maar aan Linda: zij werd verrast in een kuil op het strand en was nat tot aan haar onderbroek...). De vloedlijn werd gevormd door grote schuimkragen.

Zo'n dag was het!

Maar we doen het allemaal vrijwillig (alle 720 deelnemers) en het was leuk, deze échte winterse editie.

(foto van website SV De Wielingen)


Hieronder het gelopen parcours:

(klik er op voor vergroting)

Natuurlijk lukte het niet om deze wedstrijd in een rustig trainingstempo te lopen. De adrenaline bij zo'n evenement maakt bij mij dan toch altijd weer de neiging aan om lekker hard mee te lopen.
Dat bracht me aan de finish in een tijd van 1:37:58 uur. Goed voor een 150e plaats overall en 53e in mijn leeftijdscategorie (mannen 35+). En daar was ik helemaal tevreden mee. Fijn gelopen. Het kon niet zo veel sneller vandaag. En ik ben ook niet over de grens gegaan, waardoor mijn voorbereiding voor de Marathon van Zeeuws-Vlaanderen negatief beïnvloed zou kunnen worden.

En Linda? Die liep eveneens erg goed deze zware wedstrijd uit. In een tijd van 2:11:46 uur eindigde ze op een 626e plaats overall en 25e in haar leeftijdscategorie (vrouwen 45+). Zelf was ze er overigens niet helemaal tevreden mee. Vorig jaar liep ze deze wedstrijd 6 minuten sneller. Maar ja: de weersomstandigheden waren niet te vergelijken.

Het was ook leuk om Linda tegemoet te rennen na mijn finish. Op het gemakje liep ik uit in de tegenovergestelde richting van het parcours. De één na de ander zag ik passeren. Leuk om zo de vele bekenden te kunnen aanmoedigen tijdens hun laatste kilometers.
Na zo'n 2,5 km kwam ik Linda tegen. En samen liepen we zo haar laatste 2,5 km van de 21,1 in totaal.


Het was lang geleden dat het warme badje thuis zó heerlijk was!

zondag 25 januari 2015

Trainingswedstrijd

ASCHWIN:

Het blijft altijd een verraderlijk iets, zo'n 'trainingswedstrijd'. Ik vind het ook altijd iets dubbels hebben. Voor mij is het al gauw óf een training die gelopen moet worden, óf een wedstrijd. Om die twee te verenigen in één, dat gaat bij mij eerder fout dan goed... En meestal mondt dat uit in een wedstrijd in plaats van een training.

Desondanks hebben zowel Linda als ik zelf ons ingeschreven voor de Halve Marathon van Cadzand op 1 februari as.

Al enkele weken lopen we op de zaterdagochtenden onze duurloopjes mee met de trainingsgroep van de Marathon van Zeeuws-Vlaanderen. Zo'n 60 man loopt dan samen de duurloopjes van rond de 20 km en verder. Aangezien komend weekend ook de Halve Marathon van Cadzand op het programma staat van vele lopers, besloten Linda en ik om onze duurlooptraining, net zoals onze trainingsgenoten, tijdens die wedstrijd in te plannen.
In het verleden liepen we beiden eerder deze wedstrijd. Twee jaar geleden liepen we 'm ook samen. Vorig jaar liep Linda 'm zonder mij. Het is natuurlijk een prachtig parcours: duinen, strand, natuurgebiedjes, Cadzand-Bad. En het is leuk om weer eens aan een georganiseerde wedstrijd mee te doen.

Het trainingsschema richting Marathon van Zeeuws-Vlaanderen wordt sinds een paar weken gevolgd. En alles gaat nog volgens planning. Volhouden dus!


vrijdag 9 januari 2015

Kustmarathon 2015

ASCHWIN:

Ook al moet ik eerst nog de Marathon van Zeeuws-Vlaanderen lopen over 99 dagen, ik heb me vandaag toch ook maar alvast ingeschreven voor de Kustmarathon 2015. 'Nederlands Zwaarste', zoals ze zeggen...

Hier zie je een mooi filmpje van het prachtige parcours doorheen het Zeeuwse kustlandschap.


Die moet je als Zeeuw toch ook ooit een keer gelopen hebben hè...

woensdag 31 december 2014

Een sportjaar in cijfers

ASCHWIN:

Ik hou al enkele jaren al mijn trainings- en wedstrijdgegevens bij in Strava.

Op deze laatste dag van het jaar zonden ze me deze video toe. Grappig!


zondag 21 december 2014

Kampioen!

ASCHWIN:

Het eerst seizoen bij de nieuwe volleybalclub VV Voorwaarts (te Axel) heeft Gijs en zijn team meteen het kampioenschap gebracht.
Met hun gemengd team waren ze alle tegenstanders dit seizoen de baas!

Het voltallige kampioensteam.
(Gijs staat derde van rechts)


vrijdag 12 december 2014

Battery charging

ASCHWIN:

Vandaag is het 6 dagen geleden dat ik met Bryan mijn poging ondernam om 55 km te lopen. Het strandde, zoals je hebt kunnen lezen, bij 42,5 km.
Aangezien ik me voorgenomen had om de rest van de maand december het érg rustig aan te doen én ik  verwachtte veel meer last te hebben van die marathonafstand, heb ik de afgelopen week dan ook geheel niet gelopen of gefietst.

Vandaag ben ik toch maar eens op de loopband gestapt. Gewoon omdat ik er zin in had.
De afgelopen dagen heb ik overigens totaal geen last gehad van al die pijntjes en klachten die ik afgelopen zaterdag voelde en me dwongen om mijn poging te stoppen voordat het einddoel was bereikt. Ik ben in ieder geval erg blij dat ik er geen structurele klachten aan heb overgehouden. Op tijd en verstandig gestopt dus na 42 km.

Op de loopband ging het alweer zo goed dat ik er een opbouwende snelheidstraining van heb gemaakt, na eerst een paar kilometer te hebben in-/losgelopen. Ging allemaal prima.
Zal nog lastig te worden me toch wat weekjes rustig te houden en de batterij weer eens goed op te laden...

Het spelletje is gewoon veel te leuk!


zaterdag 6 december 2014

Een marathon is géén ultra ;-)

ASCHWIN:

Vandaag moest het gebeuren: hardlopend van de haven van Breskens naar de haven van Paal. Het plan was om deze 55 km langs de Westerscheldedijk samen met hardloopneef Bryan te voltooien vandaag, maar om maar met de uitkomst de beginnen:


Deze opdracht heb ik niet volbracht vandaag. In tegenstelling tot Bryan: deze ultra-held liep de 55 km geheel uit! Een enorm knappe prestatie van hem.

En ik? Lees even mee:

Iets na achten, deze ochtend, zette Linda ons af bij de haven van Breskens. Nog half in het ochtendduister, vertrokken we richting het oosten.

Startpunt: haven van Breskens

Onze eerste stop zou zijn na zo'n 13 km (vlak voor het DOW-terrein). Daar zou Linda staan met wat drinken en eten en evt. wat kleding aanpakken.


Geen centje pijn natuurlijk na deze tussenstop. Een banaantje en weer verder. De coach sprak al rijdend nog wat ondersteunende woorden toe en we zouden haar weer terugzien in Terneuzen.


Al pratende vlogen de kilometers onder onze schoentjes door. We liepen beiden heerlijk en genoten ook van de ochtendstilte en de vergezichten over de Schelde. Af en toe moesten we even binnendijks lopen, maar het  had toch onze voorkeur om buitendijks te lopen.
En voor we er erg in hadden liepen we Terneuzen binnen via de sluizen. Een beetje pech aldaar: we moesten de langste route nemen vanwege openstaande sluizen. Maar ach, op zo'n enorme afstand komt het niet aan op een paar honderd meter meer...

Wederom een tankmomentje: Terneuzen, na zo'n 24 km

Maar, na zo'n 35 km voelde alles plots anders! De blessures van de afgelopen weken kwamen één voor één de kop op steken. En als ze dan ook maar weer één voor één weer zouden verdwijnen, dan zou er niets aan de hand zijn; maar ja, dát gebeurt natuurlijk niet na het hardlopen van zo'n afstand!

Bryan daarentegen voelde zich nog altijd redelijk top. Hij liep werkelijk erg gemakkelijk en sterk. Als gesprekspartner was ik al enkele kilometers niet meer de leukste. Ik probeerde hardnekkig met psychologische trucjes mijn gedachten te focussen op het einddoel. Nog 'maar' 20 km te gaan.... ;-)

Tijdens onze korte verversingsstop na 35 km zag ik blijkbaar de bui al hangen

Met pijn en moeite bleef ik hardlopen tot 40 km. Toen voelde ik dat het écht snel moest ophouden. Eerlijk gezegd werd ik ook bang dat ik door door te lopen schade zou oplopen: spier- of peesscheur. Ik kon het niet langer 'binnen de grens' houden.
Met veel spijt meldde ik Bryan dat ik de finish niet zou halen. Ik zou mijn best nog moeten doen om de marathonafstand te volbrengen (daar zou Linda ons staan opwachten) tot aan Perkpolder.
Na 42,5 km drukte ik mijn stopwatch uit en stapte in de auto bij Linda...

Het werd dus tot onze spijt geen 'samen uit, samen thuis' vandaag. Bryan vervolgde zijn weg. Ik zou samen met Linda hem weerzien aan de finish, over 12 km.

Finish van Bryan in Paal!

Uiteraard ben ik teleurgesteld dat ik het gestelde doel niet gehaald heb vandaag. Maar dit betekent niet dat het hier bij blijft. Want met een voorbereiding zonder hobbels moet het me lukken. In 2015 zal ik dan ook een nieuwe poging ondernemen!
Maar aan de andere kant ben ik natuurlijk ook wel weer blij met het volbrengen van de marathonafstand. Dat heb ik hiervoor slechts 4x gepresteerd.

Maar nu neem ik eerst de rest van de maand december de nodige rust. In januari pakken we de schema's weer op richting de Marathon van Zeeuws-Vlaanderen in april 2015.

Hieronder nog eens mijn gelopen route van vandaag: 




zondag 30 november 2014

Het aftellen is begonnen

ASCHWIN:

Volgende week zaterdag is het zo ver: 52 km hardlopen!


Het aftellen is dus begonnen...

Na eerst dat gedoe met mijn achillespees, kwamen daar de afgelopen week allerlei andere klachtjes voor in de plek! Ik word geloof ik nu toch écht een dagje ouder...

... maar ook verstandiger: want ik ben tijdens die lange langzame duurlopen van de afgelopen weken niet één keer over de scheef gegaan. Hierdoor konden al deze klachtjes na één of twee dagen rust weer gewoon verdwijnen.
Vandaag liep ik mijn laatste lange duurloop van 23,5 km. En dat ging prima. Afgelopen donderdag liep ik er nog 30. Deze week kwam ik uit op 76 km. Die week daarvoor slechts 46 vanwege de blessures. Die week dáárvoor ook 76 km.

Aanstaande zaterdag gaan we het gewoon zien. Is het genoeg geweest om niet geheel uitgewoond aan de finish te komen van mijn zelfverzonnen wedstrijd 'Haven Breskens tot Haven Paal' (over de Westerscheldedijk).

De komende dagen zal ik nog één maal de hardloopschoenen aantrekken. Voor de rest rusten en nog eens een goede massage.

Tot zondag! Dan lees je hier mijn relaas...



zondag 23 november 2014

Een weekje verder

ASCHWIN:

Nu ik de afgelopen week van maandag tot en met vrijdag de benen stil heb gehouden en dus geen enkele keer op pad ben geweest om hard te lopen, was ik zaterdag jl. érg benieuwd naar het resultaat. Zou de blessure verminderd zijn?

Tot en met donderdag voelde ik de achillespees en de onderkant van de kuit continue. De eerste dagen pijnlijk, later zeurend. Vrijdag was dit gevoel eindelijk weg.
Dus zaterdag durfde ik het aan om heel voorzichtig, vooral niet té snel lopend, wat kilometers uit te proberen. Ik zou met Linda meelopen.

Al lopende, met een maximum van 10 km/u, ging het eigenlijk best goed. Ik kon gemakkelijk lopen, voelde geen enkele keer een pijnlijke scheut. Wél merkte ik dat ik moest oppassen met de snelheid. Want als ik even aanzette, voelde ik precies weer het plekje van de blessure. Al met al liepen we op dit tempo zonder problemen 15 km.

Dat gaf de burger moed! Dus besloot ik deze middag nog maar eens de hardloopschoenen aan te doen. Ik nam zelfs mijn rugzak inclusief drinkzak mee... Want stel dat het zó goed zou gaan dat ik er een serieuze lange duurloop van zou kunnen maken; dan zou ik dat natuurlijk doen. Ik heb de kilometers immers meer dan nodig.
En het ging goed! Na zo'n 15 km maakte ik er maar 20 van. En na die 20 km maakte ik er 25 van. Uiteindelijk besloot ik dat ik mijn noodlot niet moest tarten: bij 26,5 km op de teller kwam ik thuis aan. Maar voor mijn gevoel had ik zonder klachten 30 km kunnen lopen. Wederom op een erg rustig tempo van iets meer dan 10 km/u gemiddeld.

Ik hou me vast aan deze stijgende lijn. En probeer de komende week nog  een weekje voorzichtig door te trainen. Wél met de nodige rustdagen ertussen.


dinsdag 18 november 2014

Niet geheel toevallig

ASCHWIN:

Uiteraard is het niet geheel toevallig: in de voorbereiding van een ultraloop een overbelastingsblessure oplopen...

Met nog een paar weken te gaan (6 december is dé dag), heb ik een vervelende blessure opgelopen. De aanhechting van de achillespees bij de onderkant van mijn kuitspier (de plek waar ik enkele maanden geleden een spierscheurtje opliep) speelt erg op.
Dit betekent dat ik tijdens mijn trainingen geen onbehouwen bewegingen/stappen kan maken en ook niet plots kan versnellen. Maar gehele rust zou beter zijn, want na afloop van mijn trainingen voelt de plek nog enkele dagen pijnlijk aan.

Het is lastig om een goed evenwicht te vinden tussen genoeg kilometers maken om de ultra fatsoenlijk te kunnen uitlopen én de benodigde rust nemen om de blessure te kunnen laten herstellen.
Ik ben nu een week dit evenwicht aan het zoeken...

Op de plek van het middelste streepje doet zich de klacht voor.


Even nog een week doorgaan met het zoeken naar het juiste evenwicht. Als de klacht dan blijft aanhouden of verergert, dan zal ik toch een besluit moeten nemen. Rust zal dan de enige remedie zijn om deze klacht te doen verdwijnen.

Nog even niet aan denken...