donderdag 16 april 2015

Nieuw doel: 'World Run'

ASCHWIN:

Om niet te lang in het kniezen te blijven hangen, heb ik meteen maar op korte termijn een nieuw doel gesteld. Ik heb dan immers niet voor niets al die trainingskilometers gemaakt de afgelopen maanden...!

Op 3 mei wordt er over de gehele wereld de 'Wings for Life'-race gehouden. Een hardloopevenement dat anders is dan alle andere wedstrijden. In plaats van dat je een vaste afstand aflegt richting een finishlijn, loop je bij deze wedstrijd zo ver als je kunt; totdat je wordt ingehaald door de zgn. pacer-car.

Hoe het werkt zie je in dit filmpje.




De wedstrijd in Nederland wordt in Breda georganiseerd. Waarschijnlijk zal ook Gijs meedoen. Samen starten vanuit het Kasteel van Breda en dan achteraf van elkaar horen hoe ver we geraakt zijn!

Na afloop wordt alle data van over de hele wereld verzameld. Diegene die het verst gelopen heeft, mag zich wereldkampioen noemen.

Annulering marathon

ASCHWIN:

Deze avond de knoop doorgehakt: ik zal as. zaterdag NIET starten tijdens de Marathon van Zeeuws-Vlaanderen.

De ontsteking aan achillespees en kuit is nu, op donderdag, nog steeds niet genezen. Waarschijnlijk kan ik 'm sowieso niet lopen zaterdag, maar het zou ook onverantwoord en dom zijn om het toch te proberen. De kans op een langdurige (en structurele) blessure is daarmee veel en veel te groot.

Daarom zal ik nu de komende weken proberen volledig te herstellen en het lichaam wat rust gunnen. Vervolgens ga ik een alternatieve marathon inplannen voor dit voorjaar/begin zomer. Eens kijken wat er voorbijkomt na een avondje surfen op internet... Iemand nog tips?

(Snik..!)

woensdag 15 april 2015

En wéér een hobbel!

ASCHWIN:

En na mijn weinig rooskleurige voorgaande blog heb ik (met nog 2 dagen te gaan tot aan de start van de marathon) wederom een flinke hobbel te nemen. Hopelijk ís deze hobbel überhaupt nog te nemen. Het wordt namelijk wel érg kort dag nu...

Om te beginnen mijn heup. Die aanhechting van de spier is nog niet 100% genezen, maar stoort me niet meer tijdens mijn dagelijkse doen en laten. Hoe dat gaat na 25 km hard lopen bijvoorbeeld, daar heb ik uiteraard geen idee van.

En nét op het moment dat ik er toch weer wel wat vertrouwen in begon te krijgen, begon ik twee dagen geleden plots last te krijgen van een slecht genezende blaar op mijn rechter hiel. En een blaar loop ik sowieso wel eens af en toe. Dat is nooit een probleem. Die verdwijnen vanzelf wel weer na een paar dagen. Maar deze bleef al iets langer zitten. Totdat ie zich plots 's nachts liet gelden door een kloppend gevoel te geven. En dat kloppend gevoel verergerde steeds meer, met als gevolg dat ook een halve dag later mijn achillespees pijnlijk begon aan te voelen.
Gisteren was het gebied rondom de blaar érg rood en gezwollen. Ook de achillespees en de onderkant van de kuit werden geplaagd door scherpe steekpijnen bij elke spanning die er op werd gezet... Wat bleek: de blaar was gaan ontsteken en die ontsteking had zich 'uitgewaaierd' richting de achillespees.

De moed zakte in mijn schoenen. Alles leek er nu toch op dat de marathon van as. zaterdag niet kon doorgaan voor mij.

Mijn allerlaatste kans zijn nu nog de ontstekingsremmers waar ik gisteravond nog in allerijl mee begonnen ben te slikken. Als die het hiel- en achillesgebied tijdig tot rust weten te brengen, dan heb ik misschien nog een kansje.
De grote vraag blijft nu wel: stel dat ik van start ga (wat ik écht wil!!), dan is het afwachten hoe de achillespees aanvoelt. Kán ik er überhaupt mee hardlopen? Geen idee. Maar ik ga het zeker niet meer uittesten vóór zaterdag. Dat gaat nu vandaag in ieder geval zeker niet. En de komende dagen durf ik het niet meer; bang voor de schade die ik dan mogelijk aanbreng.

Tjonge, jonge: leuk hoor, hardlopen...

... en al dat blessure-gezeur... verschrikkelijk. Ik voel me net zo'n voetballer, die hebben ook altijd wat!

maandag 6 april 2015

Naaldenprikjes

ASCHWIN:

Het begint langzamerhand steeds dichterbij te komen: de Marathon van Zeeuws-Vlaanderen!

Ik heb eergisteren voor het eerst in twee weken weer een duurloopje uitgeprobeerd. De 22 km gingen op zich helemaal niet verkeerd. Eén zorgenpuntje: die 20 à 22 km is precies het punt dat de heup begint te verstijven en daarmee het linkerbeen ook tot aan de knie meeneemt in de opstijving. Zo rond die 22 km is dat nog niet zo bezwaarlijk. Maar ja, die marathon is wel 20 km verder dan deze afstand... dus ben ik wel erg benieuwd hoe een en ander zich houdt als je er mee doorloopt. Eén ding is zeker: we gaan het vanzelf zien en merken!

Want dat ik 'm ga lopen staat sowieso vast. Het enige spannende is 'hoe' ik 'm zal lopen...

Ondertussen ben ik ook al twee keer met de zogenaamde 'dry-needle'-techniek geholpen bij de fysiotherapeut. Hieronder een filmpje van wat dat nu precies inhoudt.



Ik heb wel het idee dat het de spierbehandeling goed doet. Het is een vreemde gewaarwording. Soms een beetje pijnlijk/gevoelig, maar merendeels valt het mee. Eén ding dat opvallend is (en waar ik blijkbaar geen uitzondering in ben volgens de fysio), is dat ik tijdens de behandeling enorme zweetuitbarstingen krijg. Blijkbaar is dat een lichamelijke reactie op die naaldenprikjes...
Tevens heeft hij me nu ook meerdere malen gekraakt in mijn bekken/heup.

Nu, twee weken voor de marathon ben ik nog niet verlost van mijn blessure. Wel kan ik weer mijn trainingen oppakken. De échte duurlopen laat ik achterwege. Verder dan die 22 km van eergisteren ga ik niet meer lopen. Enkel de souplesse in het lopen weer zien terug te krijgen. Ik heb nog héél even om dat voor elkaar te krijgen...

zondag 29 maart 2015

Kinkje...

ASCHWIN:

Er lijkt zich toch een vervelend kinkje in de kabel te vormen...

Allereerst heb ik door mijn fietstocht een weekje niet optimaal getraind: het hardlopen moest even plaatsmaken voor de fietskilometers die gemaakt werden. Leuk uiteraard, maar het heeft een klein nasleepje: ik heb er klachten aan mijn bekken en de bekkenspier aan overgehouden. Een oude klacht die blijkbaar door de fietshouding/-kilometers weer getriggerd is. Gevolg hiervan is dat ik na anderhalf uur lopen weer te maken heb met het euvel van verstijving van het linker been. Het goede nieuws hierbij is dat mijn fysiotherapeut middels een behandeling met naaldjes er alle vertrouwen in heeft dat het tijdig (lees: voor de marathon over een paar weken) is opgelost. Maar ja: het verstoort mijn trainingsopbouw naar die marathon uiteraard behoorlijk.

Ten tweede heb ik de afgelopen en komende week erg veel avondactiviteiten die niets met hardlopen of sporten te maken hebben: werk en andere afspraken die voorrang verdienen. Ook dit is uiteraard niet optimaal om aan mijn wekelijkse trainingskilometers te komen.

En ten derde speelt de gezondheid me parten. Wat begon met een lichte verkoudheid, is nu uitgemond in een ziek gevoel. Mijn duurloop van dit weekend (35 km) heb  ik daardoor moeten overslaan. De komende dagen zal ik daardoor ook niet moeten gaan trainen. Met dit lichamelijk gevoel weet ik zeker dat dan de algehele ziekte/malaise zal doorzetten...


Tja, en wat betekent dit nu voor die aanstaande Marathon van Zeeuws-Vlaanderen?

Eerlijk gezegd weet ik dat nog niet. In het meest positieve geval (en daar ga ik altijd maar van uit!), zullen deze weken van relatieve rust me goed doen en zal ik de wedstrijd optimaal kunnen lopen. Doel  is dan om in de buurt van mijn PR te finishen (3 uur 23 minuten).

In het meest negatieve geval lig ik er de komende twee weken grotendeels uit voor wat betreft trainingsactiviteiten. Dan zal ik noodgedwongen mijn doel voor de marathon moeten bijstellen. Dan loop ik die marathon enkel met het doel om heelhuids en met een goed gevoel te finishen.

vrijdag 20 maart 2015

Marathontraining

ASCHWIN:

Al dat gefiets is natuurlijk érg leuk, maar dat neemt niet weg dat er toch ook nog behoorlijk wat kilometers hardgelopen dient te worden! Over een viertal weken is het immers zo ver: de Marathon van Zeeuws-Vlaanderen.

Afgelopen zaterdag was er een soort van generale repetitie. Er zou 35 km in groep getraind worden, waarvan we 21 km over de 2e helft van het marathonparcours zouden lopen. De organisatie van de marathon had onderweg gezorgd voor drinken en eten en er reed bij elk van de vier groepjes (ingedeeld in 11 km, 10 km, 9,5 km en 9 km per uur) een fietser mee. Deze trainingsgroepen lopen al een paar maanden elke zaterdagochtend vanuit Hulst een rondje. Zelf loop ik altijd in de 11 km/u groep. Linda in de 9,5 km/u.

Onderweg werden er wat foto's genomen. Hieronder een compilatie.
Linda liep de eerste 13 km mee met de groep en boog daarna af richting Zuiddorpe, om zo in totaal op zo'n 18 km uit te komen.

(klik er op voor vergroting)
Zoekplaatje: waar staan Linda en Aschwin?

Zoals je ziet in middelste foto: af en toe tijd om even wat zoetigheid
tot je te nemen en wat te drinken. Super goed verzorgd allemaal!

Linda verlaat de groep en buigt af richting Zuiddorpe



woensdag 18 maart 2015

Dwars door Zuid-Nederland

ASCHWIN:

Zoals reeds aangekondigd, heb ik de afgelopen dagen de langeafstands fietstocht 'Schelde-Rhein route' gefietst.
Zondag vertrokken vanuit Breskens en dinsdag uiteindelijk via een extra lus ná het volbrengen van deze route, aangekomen in Waalre.

Dag 1: Breskens - Rijsbergen (146,7 km)

Zondag dus in de kou vertrokken. Net een graad of twee boven het vriespunt en helaas een flink windje tegen vanuit het oosten met af en toe een miezerbuitje. Niet echt ideale fietsomstandigheden. Maar ik begon gemakkelijk: de boot van 8:30 uur van Breskens naar Vlissingen!
Aangezien het een tijdje geleden was dat ik flinke afstanden had gefietst én het feit dat ik de dag ervoor die lange duurloop van 35 km had hardgelopen, maakten samen met de weersomstandigheden dat het allemaal niet vanzelf ging...
Maar alleen al het feit dát ik daar op mijn fietsje zat en er aan begonnen was, maakte alles goed. Ik had een paar mooie dagen in het verschiet, waar ik al enige tijd naar had uitgekeken.

(klik op de foto's en plaatjes voor een vergroting)

De LF13-route bracht me, de Schelde volgend doorheen Zeeland.

Maar zoals gezegd, was ik op zondagochtend vertrokken. En heel gelovig Zeeland zat in de kerk of thuis met de verwarming op 20 graden. Met als gevolg dat er nergens ook maar één kop koffie te verkrijgen was. Het klinkt misschien een beetje vreemd voor een Zeeuw, maar daardoor was ik maar wát blij dat ik Zeeland op een gegeven moment verliet en het Bourgondische Brabant infietste! Het eerste het beste dorp was het meteen al raak: een wielrenwedstrijd (junioren) en gezellige, goedgevulde café's! Tijd voor koffie met appelgebak dus...

Uiteindelijk fietste ik aan het eind van de middag Rijsbergen binnen, na een dikke 146 km. En ik moet bekennen dat ik heel blij was dat ik arriveerde bij mijn eerste overnachtingsplaats. Deze dag voelde door het weer écht aan als een flinke sportdag. Een relaxed fietstochtje is anders...

De route van dag 1

Dag 2: Rijsbergen - Venlo (151,8 km)

Na een prima nacht in een zeer ruime chalet op een kampeerboerderij, stapte ik iets na achten 's ochtends alweer op de fiets. Het weer was een stuk zachter dan de dag ervoor. Nog wel koud in de ochtend, maar de wind was minder sterk, waardoor alles veel aangenamer aanvoelde. En toen 's middags ook nog de zon zo af en toe zich liet zien, was het een prima fietsdag aan het worden.
De route was formidabel. Veel bos- en heidegebied, vaarten en kanalen en mooie Brabantse dorpjes.

De ochtendnevel nog boven deze plas in het Mastbos bij Breda

Een van de bruggen over het Wilhelminakanaal

De 'moskee' van Lierop

Je ziet aan de volgorde van de foto's dat het weer steeds beter werd. Zodat ik uiteindelijk in enkel een shirtje Venlo binnenreed. De kamer die ik had gereserveerd bij een B&B midden in het centrum deed me denken aan de huizen en kamers tijdens mijn studententijd. Alleen was het ontbijt in die periode vaak veel minder uitgebreid en gezond dan wat ik hier in Venlo voorgeschoteld kreeg. Super.

Met de aankomst in Venlo was eigenlijk de Schelde-Rhein route volbracht. Er stonden 298 km op de teller.

De route van dag 2


Dag 3: Venlo - Roermond - Waalre (117,7 km)

Maar gelukkig had ik er nog een stuk aan vastgeplakt! Want deze dag beloofde een schitterende fietsdag te worden. Het weer zou uiteindelijk de 17 graden Celcius aanraken, de lucht was de hele dag helblauw en de wind blies voor het eerst ook eens in mijn rug door de draaiing in mijn route!

Want vanuit Venlo fietste ik eerst zuidwaarts, langs de Maas, tot in Roermond. Daar werd ik overigens verrast door het prachtige gebied rondom de Maas: prachtige uiterwaarden, zijtakken van de rivier en idyllische vergezichten. Limburg op z'n mooist als je het mij vraagt.

Langs de Maas (hier net onder Venlo)

Als je zo alleen fietst, maak je vrij gemakkelijk nieuwe vrienden...
Deze kudde (inclusief langharige kalfjes!) vergezelden mij bij het
verorberen van mijn krentenbolletjes zo rond het middaguur.

Uiteindelijk stak ik bij Roermond de Maas weer over en draaide richting het noord-oosten met mijn route. Via Weert koerste ik af op Valkenswaard en Waalre. En met name die laatste 40 km waren ook de moeite waard, doorheen het mooie Peellandschap.


Leenderbos & Groote Heide

Leenderbos & Groote Heide

Al met al een prachtige afsluiter van deze driedaagse fietstocht. Het gezellige familiebezoek aan het eind van de rit (en Linda die me daar dan ook kwam oppikken) met een heerlijke douche én warme maaltijd, maakten het helemaal af!

De route van dag 3



vrijdag 13 maart 2015

Schelde-Rhein-route

ASCHWIN:

Eerst zaterdag nog 'even' de lange duurloop van 35 km lopen met de marathontrainingsgroep te Hulst (grotendeels over het marathonparcours waar ik volgende maand voor 'het echie' zal lopen).

En dan vertrek ik de ochtend daarna op mijn fietsje voor een meerdaagse fietstocht. Deze keer de lange-afstandsroute 'Schelde-Rhein-route', van Vlissingen naar Venlo. Vervolgens zal ik er daar nog een lus in Limburg en Oost-Brabant aan vast plakken, om uiteindelijk weer iets westelijker te eindigen in Waalre. Grofweg zie je hieronder de route ingetekend.

(Klik op foto voor vergroting)

Dus dat betekent een dag of drie geen hardloopkilometers, maar wel degelijk wat fietskilometers draaien! En deze keer niet in m'n tentje (campings gaan vaak pas open ná 1 april...), maar lekkere luxe in B&B's.
 
Best fijn...!
 

zondag 8 maart 2015

Voor het goede doel

ASCHWIN:

Voor het goede doel (t.b.v. de afdeling Oncologie van Ziekenhuis Terneuzen, waar Linda werkt) én vanwege het feit dat het een eenmalige mogelijkheid was om (hard)lopend door de binnenkort te openen Sluiskiltunnel te gaan, deden we beiden mee met de Tunnelloop te Terneuzen.

Deze prestatieloop, zonder tijdswaarneming, zonder klassement, over 10 km, trok zo'n 500 hardlopers en 1500 wandelaars! Een bijzonder evenement dus.

Hier Linda en ik onderweg gekiekt door medeloper Johnny Stuurman:

Ik mocht 10 km 'hazen' voor Linda!

Als je denkt: 'Waarom lopen ze allemaal met zo'n hestje aan?'. Dat was een veiligheidsvoorwaarde om in de tunnel te mogen lopen.

dinsdag 3 februari 2015

Als je er plezier in hebt

ASCHWIN:

Als je er plezier in hebt dan is er veel mogelijk!

Dan loop je lachend door de hagel- en regenbuien en voltooi je een zware halve marathon over het strand:

Linda na 39 minuten rennen (net voorbij Cadzand-Bad)

zondag 1 februari 2015

DPO Midwinter Halve Marathon van Cadzand

ASCHWIN:

Met recht mag deze halve marathon de 'Midwinter'-naam dragen. Het weer was er naar vandaag: windvlagen over het strand en door de duinen, vergezeld met striemende regen en zeer scherpe hagelsteentjes...! Aangezien het hoogwater was toen wij over het strand moesten rennen bij Cadzand, was het vooral zompig zand waar doorheen gerend diende te worden. De golven spatten met een hoop geraas uit elkaar en vormden tongen op het strand waar af en toe niet aan te ontkomen was (vraag maar aan Linda: zij werd verrast in een kuil op het strand en was nat tot aan haar onderbroek...). De vloedlijn werd gevormd door grote schuimkragen.

Zo'n dag was het!

Maar we doen het allemaal vrijwillig (alle 720 deelnemers) en het was leuk, deze échte winterse editie.

(foto van website SV De Wielingen)


Hieronder het gelopen parcours:

(klik er op voor vergroting)

Natuurlijk lukte het niet om deze wedstrijd in een rustig trainingstempo te lopen. De adrenaline bij zo'n evenement maakt bij mij dan toch altijd weer de neiging aan om lekker hard mee te lopen.
Dat bracht me aan de finish in een tijd van 1:37:58 uur. Goed voor een 150e plaats overall en 53e in mijn leeftijdscategorie (mannen 35+). En daar was ik helemaal tevreden mee. Fijn gelopen. Het kon niet zo veel sneller vandaag. En ik ben ook niet over de grens gegaan, waardoor mijn voorbereiding voor de Marathon van Zeeuws-Vlaanderen negatief beïnvloed zou kunnen worden.

En Linda? Die liep eveneens erg goed deze zware wedstrijd uit. In een tijd van 2:11:46 uur eindigde ze op een 626e plaats overall en 25e in haar leeftijdscategorie (vrouwen 45+). Zelf was ze er overigens niet helemaal tevreden mee. Vorig jaar liep ze deze wedstrijd 6 minuten sneller. Maar ja: de weersomstandigheden waren niet te vergelijken.

Het was ook leuk om Linda tegemoet te rennen na mijn finish. Op het gemakje liep ik uit in de tegenovergestelde richting van het parcours. De één na de ander zag ik passeren. Leuk om zo de vele bekenden te kunnen aanmoedigen tijdens hun laatste kilometers.
Na zo'n 2,5 km kwam ik Linda tegen. En samen liepen we zo haar laatste 2,5 km van de 21,1 in totaal.


Het was lang geleden dat het warme badje thuis zó heerlijk was!

zondag 25 januari 2015

Trainingswedstrijd

ASCHWIN:

Het blijft altijd een verraderlijk iets, zo'n 'trainingswedstrijd'. Ik vind het ook altijd iets dubbels hebben. Voor mij is het al gauw óf een training die gelopen moet worden, óf een wedstrijd. Om die twee te verenigen in één, dat gaat bij mij eerder fout dan goed... En meestal mondt dat uit in een wedstrijd in plaats van een training.

Desondanks hebben zowel Linda als ik zelf ons ingeschreven voor de Halve Marathon van Cadzand op 1 februari as.

Al enkele weken lopen we op de zaterdagochtenden onze duurloopjes mee met de trainingsgroep van de Marathon van Zeeuws-Vlaanderen. Zo'n 60 man loopt dan samen de duurloopjes van rond de 20 km en verder. Aangezien komend weekend ook de Halve Marathon van Cadzand op het programma staat van vele lopers, besloten Linda en ik om onze duurlooptraining, net zoals onze trainingsgenoten, tijdens die wedstrijd in te plannen.
In het verleden liepen we beiden eerder deze wedstrijd. Twee jaar geleden liepen we 'm ook samen. Vorig jaar liep Linda 'm zonder mij. Het is natuurlijk een prachtig parcours: duinen, strand, natuurgebiedjes, Cadzand-Bad. En het is leuk om weer eens aan een georganiseerde wedstrijd mee te doen.

Het trainingsschema richting Marathon van Zeeuws-Vlaanderen wordt sinds een paar weken gevolgd. En alles gaat nog volgens planning. Volhouden dus!


vrijdag 9 januari 2015

Kustmarathon 2015

ASCHWIN:

Ook al moet ik eerst nog de Marathon van Zeeuws-Vlaanderen lopen over 99 dagen, ik heb me vandaag toch ook maar alvast ingeschreven voor de Kustmarathon 2015. 'Nederlands Zwaarste', zoals ze zeggen...

Hier zie je een mooi filmpje van het prachtige parcours doorheen het Zeeuwse kustlandschap.


Die moet je als Zeeuw toch ook ooit een keer gelopen hebben hè...

woensdag 31 december 2014

Een sportjaar in cijfers

ASCHWIN:

Ik hou al enkele jaren al mijn trainings- en wedstrijdgegevens bij in Strava.

Op deze laatste dag van het jaar zonden ze me deze video toe. Grappig!


zondag 21 december 2014

Kampioen!

ASCHWIN:

Het eerst seizoen bij de nieuwe volleybalclub VV Voorwaarts (te Axel) heeft Gijs en zijn team meteen het kampioenschap gebracht.
Met hun gemengd team waren ze alle tegenstanders dit seizoen de baas!

Het voltallige kampioensteam.
(Gijs staat derde van rechts)


vrijdag 12 december 2014

Battery charging

ASCHWIN:

Vandaag is het 6 dagen geleden dat ik met Bryan mijn poging ondernam om 55 km te lopen. Het strandde, zoals je hebt kunnen lezen, bij 42,5 km.
Aangezien ik me voorgenomen had om de rest van de maand december het érg rustig aan te doen én ik  verwachtte veel meer last te hebben van die marathonafstand, heb ik de afgelopen week dan ook geheel niet gelopen of gefietst.

Vandaag ben ik toch maar eens op de loopband gestapt. Gewoon omdat ik er zin in had.
De afgelopen dagen heb ik overigens totaal geen last gehad van al die pijntjes en klachten die ik afgelopen zaterdag voelde en me dwongen om mijn poging te stoppen voordat het einddoel was bereikt. Ik ben in ieder geval erg blij dat ik er geen structurele klachten aan heb overgehouden. Op tijd en verstandig gestopt dus na 42 km.

Op de loopband ging het alweer zo goed dat ik er een opbouwende snelheidstraining van heb gemaakt, na eerst een paar kilometer te hebben in-/losgelopen. Ging allemaal prima.
Zal nog lastig te worden me toch wat weekjes rustig te houden en de batterij weer eens goed op te laden...

Het spelletje is gewoon veel te leuk!