maandag 25 mei 2015

Week fietsen

ASCHWIN:

Binnenkort zullen Linda en ik vertrekken voor een fietstocht van ongeveer een week. De route zal er ongeveer als volgt uit gaan zien.


We starten en eindigen onze tocht in Roermond. Van daaruit volgen we de river de Ruhr tot aan Düren. Vervolens doorkruisen we de heuvels van de Eiffel tot in Trier. Van daaruit volgen we de Moezel tot in Koblenz. Om vervolgens van daaruit de Rijn te volgen tot Köln. Vervolgens hebben we daar de keuze om van Köln naar Roermond terug te gaan of nóg noordelijker te fietsen tot nabij Düsseldorf. Van daaruit volgt dan nog westwaarts terug naar Roermond. 
Het zullen in ieder geval minimaal 700 km's worden.

Vandaag maar eens een (minimalistisch) paklijstje maken... Alles moet in 2 grote en 2 kleine fietstasjes passen (arme Linda!).

En als je daar mee aan de slag gaat, ontstaat er vanzelf een hoekje in de kamer waar alles zich begint te verzamelen. Maakt allemaal deel uit van de voorpret...!



donderdag 14 mei 2015

Rondje Walcheren

ASCHWIN:

Over een paar weekjes gaan Linda en ik een week fietsen en kamperen. Daar waar eerst de bestemming Parijs in onze gedachten zat, wordt het nu een ronde rondom het drielandenpunt: Limburg, Ardennen, Eiffel. Dus dat worden heuvels en rivierendallen (Maas, Moezel en Rijn).

Na deze week elke dag heen en weer naar het werk te hebben gefietst, stapten we vandaag op de veerpont van Breskens naar Vlissingen met de fiets, om een rondje in Walcheren te gaan fietsen. Al met al geen ellenlange tocht, aangezien we pas na de middag konden vertrekken. Zo'n 55 km in totaal.


Hier nog wat kiekjes van onderweg:


Duo-selfie op de veerpont

vrijdag 8 mei 2015

Testpanel Decathlon België

ASCHWIN:

Een half jaartje geleden zocht Decathlon België testers voor nieuwe producten van hun eigen hardloopmerk Kalenji. Aangezien ze hun trailrun-producten aan het uitbreiden én updaten zijn, zochten ze trailrunners die geïnteresseerd waren. Een mailtje mét motivatie was hiervoor nodig; dus dat heb ik eens op een avond verzonden.
En toen bleef het stil...

... Totdat ik een maandje geleden te horen kreeg dat ik was gekozen in hun testpanel!

Mijn opdracht was om hun nieuwe trailrunschoen 'Kiprun Trail XT5' uit te testen en daarna mijn ervaringen en een actie-foto te uploaden op hun website. Daarna mocht ik het testsetje houden.
Goede deal, toch?

Hieronder zie je de Kiprun Trail XT5. Winkelprijs: € 79,95.



Toen ik 'm vandaag uitteste tijdens een trainingsrondje in de bossen van domein Puyenbroek, beviel de schoen me prima. Het is echter wel een smalle schoen; ideaal voor mij, maar wat krap voor grovere voeten, zo verwacht ik. De grip en de gebruikte materialen voelen ook fijn aan. 
Al met al een prima schoen voor de onverharde trainingen. Aangezien ik 'm nu nog maar één keer heb uitgeprobeerd over een afstand van 9 km, kan ik uiteraard nog niet zo veel over zeggen over de langere onverharde duurlopen. Maar de schoen voelt aan als een wedstrijdschoen en is voor mijn gevoel meer dan geslaagd tijdens deze testloop!



woensdag 6 mei 2015

Voorbereidingen

ASCHWIN:

Na mijn korte fietsvakantie van anderhalve maand geleden door Zuid-Nederland, zal ik over een drietal weken wederom op de fiets stappen voor een meerdaagse tocht. Dit keer niet alleen, maar samen met Linda.

Ons oorspronkelijk plan was om van Zuiddorpe naar Parijs te fietsen en via alternatieve route terug. Maar vandaag, tijdens een trainingstochtje van 72 km, kwamen er toch ook plannen opborrelen om in Duitsland te gaan fietsen. Een besluit is nog niet gevallen. Wél weten we zeker dát we gaan fietsen. We hebben die week vrij gepland, dus kunnen alle kanten op!

Het fietstochtje van vandaag had ook een doel: ons lichtgewicht trekkerstentje ophalen bij AS-Adventure in Lochristi. Want na 20 jaar trouwe dienst tijdens onze wandel- en fietsvakanties, heeft onze oude Vaude-tent er de brui aan gegeven. De dichtgesealde naden beginnen nu één voor één te versterven, waardoor er lekkages optreden. Tijd dus voor een nieuwe. Uiteraard weer een Vaude. Deze keer een 'Vaude Mark' voor 2 personen. Slechts 2,8 kg en op te bergen als een klein pakketje. Ideaal voor in rugzak of fietstas dus. Hieronder zie je onze nieuwe reiskameraad:


En op de terugweg konden we meteen testen of de tentzak waterdicht was. Want we werden verrast door een aantal heftige regenbuien, windstoten en zelfs onweer!
Al met al een goede training dus (met af en toe een schuilmomentje...)!




maandag 4 mei 2015

Uitslag Wings for Life

ASCHWIN:

Ondertussen staat de uitslag online (zie hieronder: klik er op voor vergroting).


Ik ben uiteindelijk 93e geworden overall. En 9e in mijn leeftijdscategorie (M40).

Deze foto is genomen door Johnny Dooms. We kwamen elkaar 
na de wedstrijd bij de omkleedhal tegen en bleken vlak bij elkaar gelopen
te hebben en in dezelfde bus te zijn teruggebracht naar Breda...!

Vandaag kreeg ik nog een heus certificaat toegestuurd van de organisatie. In de bijbehorende mail stond ook vermeld dat er wereldwijd met deze Wings for Life-runs maar liefst € 4.200.000 is opgehaald voor medisch onderzoek. Super natuurlijk!

Hier dat certificaat:


zondag 3 mei 2015

'Wings for Life' world run: editie NL

ASCHWIN:

Het was een spannende wedstrijd. Niet zozeer vanwege de wedstrijd op zich (waarbij het deze keer eens niet ging om de eindtijd, maar om de behaalde eindafstand), maar vanwege de vraag of mijn achillespees/kuit het goed zou houden.

Allereerst wil ik zeggen dat deze Wings for Life-run een erg originele opzet heeft en dat een aantal grote sponsors er een waar festijn van hebben weten te maken. Op 32 locaties over de hele wereld werd op dezelfde tijd (in Breda om 13:00 uur) gestart met deze wedstrijd. In Nederland deden er zo'n 3.500 deelnemers mee. Wereldwijd: 60.000!
Maar het weer speelde niet echt mee vandaag: al na zo'n 5 km begon het te regenen; en dat heeft het voor de rest van de wedstrijd gedaan. Steeds iets harder helaas ook...

De start was ook origineel: bij het Breda's Kasteel op het terrein van de Koninklijke Militaire Academie. Een hoop bekende mensen ook die meededen. Alles ten bate van het goede doel: behandeling van dwarslaesis.

Ik startte voorzichtig, om goed te voelen hoe het allemaal aanvoelde. Een beetje stijfjes, maar het viel niet tegen. En al gauw kwam ik eigenlijk in een lekker ritme. Na 7 km meldde iemand in het groepje waarin ik op dat moment liep, dat we met deze kilometertijden (gemiddeld zo'n 4:40 min/km) meer dan 30 km zouden halen vóórdat die catcher-car ons zou inhalen.



Toen ik dit hoorde dacht ik nog: 'Die km-tijden zijn eigenlijk iets te snel.' Ik mikte van tevoren eerder op 4:50 tot 5:00 p/km; dat leek me al heel wat na zo'n 3 weken niet te hebben hardgelopen.
Maar ja, ik liep lekker, voelde me goed en was zó blij dat ik weer fijn aan het hardlopen was. En dat ook nog eens op zo'n leuk evenement. Dus liep ik stoïcijns en expres een beetje naïef door. Ik zou wel zien!

En die 7 km werd 10 km en toen alweer vlotjes 15 km, alle kilometers in die snelle km-tijden. Vanaf dat moment begon ik ook behoorlijk wat mensen in te halen.
Op het het halve marathonpunt kwam ik door in 1:34 uur. Niet gek natuurlijk. Maar vanaf dat punt begon ik toch ook wat minder soepel te lopen. Ons groepje viel ik ook flink uit elkaar en op dat moment kwam ik alleen te zitten met de wind tegen en fikse regen; en dat deed er geen goed aan.
Ik stelde me als doel om 25 km te halen. Dat lukte. Maar vanaf dat moment werd het wel harken. Ik merkte dat ik mijn trainingen van de afgelopen 3 weken begon te missen. De routine verdween uit mijn pas.

Van ver hoorde ik de catcher-car al aankomen. Hoop lawaai, toeters, muziek, motoren. En dat is toch een gekke gewaarwording: je voelt je enorm opgejaagd. Een laatste sprint om die auto voor te blijven (wat uiteindelijk toch nooit lukt natuurlijk) zat er niet meer in. Na 28 km haalde Tim Coronel me in!

En dan werd ik uiteindelijk vanuit Rucphen weer per touringcar teruggebracht naar het centrum van Breda, waar Linda me stond op te wachten. IJskoud en rillend ging ik op zoek naar mijn droge kleding.


Tevreden dat ik weer goed en lang kan lopen. Blij ook met dit resultaat.
Toch ga ik nu de komende weken een rustperiode inbouwen om die blessure goed te kunnen laten herstellen.
En dan in de zomer stap voor stap het programma weer uitbouwen, met als uiteindelijk doel: de Zeeuwse Kustmarathon in oktober.

woensdag 29 april 2015

Verse demping

ASCHWIN:

Sinds enkele jaren loop ik met veel plezier op de Asics GT-2000 hardloopschoenen. Niet het standaardmodel, maar het model met een iets smallere leest.
Ondertussen ben ik toe aan mijn derde paar. En zeker met mijn huidige klachten, is het geen overbodige luxe om weer te genieten van de optimale demping van nieuwe schoenen...

maandag 27 april 2015

Wings for Life

ASCHWIN:

Met nog een klein weekje te gaan, lijkt het er op dat ik as. zondag mee kan doen met de Wings-For-Life-run in Breda!

Ik heb namelijk de afgelopen dagen weer wat kunnen lopen; en elke dag gaat het beter met de achillespees. Vandaag liep ik zelfs 12 km. Écht aanzetten gaat nog niet. Maar het lijkt er op dat de pees zich goed houdt als ik één tempo blijf lopen. Geen topsnelheid natuurlijk, maar goed genoeg om lekker te lopen.

Eens kijken hoe veel kilometers ik haal. Ten eerste met deze blessure, ten tweede: wanneer haalt die 'finish-auto' mij in?
Deze auto wordt trouwens in deze Nederlandse editie bestuurd door racer Tom Coronel.



donderdag 16 april 2015

Nieuw doel: 'World Run'

ASCHWIN:

Om niet te lang in het kniezen te blijven hangen, heb ik meteen maar op korte termijn een nieuw doel gesteld. Ik heb dan immers niet voor niets al die trainingskilometers gemaakt de afgelopen maanden...!

Op 3 mei wordt er over de gehele wereld de 'Wings for Life'-race gehouden. Een hardloopevenement dat anders is dan alle andere wedstrijden. In plaats van dat je een vaste afstand aflegt richting een finishlijn, loop je bij deze wedstrijd zo ver als je kunt; totdat je wordt ingehaald door de zgn. pacer-car.

Hoe het werkt zie je in dit filmpje.




De wedstrijd in Nederland wordt in Breda georganiseerd. Waarschijnlijk zal ook Gijs meedoen. Samen starten vanuit het Kasteel van Breda en dan achteraf van elkaar horen hoe ver we geraakt zijn!

Na afloop wordt alle data van over de hele wereld verzameld. Diegene die het verst gelopen heeft, mag zich wereldkampioen noemen.

Annulering marathon

ASCHWIN:

Deze avond de knoop doorgehakt: ik zal as. zaterdag NIET starten tijdens de Marathon van Zeeuws-Vlaanderen.

De ontsteking aan achillespees en kuit is nu, op donderdag, nog steeds niet genezen. Waarschijnlijk kan ik 'm sowieso niet lopen zaterdag, maar het zou ook onverantwoord en dom zijn om het toch te proberen. De kans op een langdurige (en structurele) blessure is daarmee veel en veel te groot.

Daarom zal ik nu de komende weken proberen volledig te herstellen en het lichaam wat rust gunnen. Vervolgens ga ik een alternatieve marathon inplannen voor dit voorjaar/begin zomer. Eens kijken wat er voorbijkomt na een avondje surfen op internet... Iemand nog tips?

(Snik..!)

woensdag 15 april 2015

En wéér een hobbel!

ASCHWIN:

En na mijn weinig rooskleurige voorgaande blog heb ik (met nog 2 dagen te gaan tot aan de start van de marathon) wederom een flinke hobbel te nemen. Hopelijk ís deze hobbel überhaupt nog te nemen. Het wordt namelijk wel érg kort dag nu...

Om te beginnen mijn heup. Die aanhechting van de spier is nog niet 100% genezen, maar stoort me niet meer tijdens mijn dagelijkse doen en laten. Hoe dat gaat na 25 km hard lopen bijvoorbeeld, daar heb ik uiteraard geen idee van.

En nét op het moment dat ik er toch weer wel wat vertrouwen in begon te krijgen, begon ik twee dagen geleden plots last te krijgen van een slecht genezende blaar op mijn rechter hiel. En een blaar loop ik sowieso wel eens af en toe. Dat is nooit een probleem. Die verdwijnen vanzelf wel weer na een paar dagen. Maar deze bleef al iets langer zitten. Totdat ie zich plots 's nachts liet gelden door een kloppend gevoel te geven. En dat kloppend gevoel verergerde steeds meer, met als gevolg dat ook een halve dag later mijn achillespees pijnlijk begon aan te voelen.
Gisteren was het gebied rondom de blaar érg rood en gezwollen. Ook de achillespees en de onderkant van de kuit werden geplaagd door scherpe steekpijnen bij elke spanning die er op werd gezet... Wat bleek: de blaar was gaan ontsteken en die ontsteking had zich 'uitgewaaierd' richting de achillespees.

De moed zakte in mijn schoenen. Alles leek er nu toch op dat de marathon van as. zaterdag niet kon doorgaan voor mij.

Mijn allerlaatste kans zijn nu nog de ontstekingsremmers waar ik gisteravond nog in allerijl mee begonnen ben te slikken. Als die het hiel- en achillesgebied tijdig tot rust weten te brengen, dan heb ik misschien nog een kansje.
De grote vraag blijft nu wel: stel dat ik van start ga (wat ik écht wil!!), dan is het afwachten hoe de achillespees aanvoelt. Kán ik er überhaupt mee hardlopen? Geen idee. Maar ik ga het zeker niet meer uittesten vóór zaterdag. Dat gaat nu vandaag in ieder geval zeker niet. En de komende dagen durf ik het niet meer; bang voor de schade die ik dan mogelijk aanbreng.

Tjonge, jonge: leuk hoor, hardlopen...

... en al dat blessure-gezeur... verschrikkelijk. Ik voel me net zo'n voetballer, die hebben ook altijd wat!

maandag 6 april 2015

Naaldenprikjes

ASCHWIN:

Het begint langzamerhand steeds dichterbij te komen: de Marathon van Zeeuws-Vlaanderen!

Ik heb eergisteren voor het eerst in twee weken weer een duurloopje uitgeprobeerd. De 22 km gingen op zich helemaal niet verkeerd. Eén zorgenpuntje: die 20 à 22 km is precies het punt dat de heup begint te verstijven en daarmee het linkerbeen ook tot aan de knie meeneemt in de opstijving. Zo rond die 22 km is dat nog niet zo bezwaarlijk. Maar ja, die marathon is wel 20 km verder dan deze afstand... dus ben ik wel erg benieuwd hoe een en ander zich houdt als je er mee doorloopt. Eén ding is zeker: we gaan het vanzelf zien en merken!

Want dat ik 'm ga lopen staat sowieso vast. Het enige spannende is 'hoe' ik 'm zal lopen...

Ondertussen ben ik ook al twee keer met de zogenaamde 'dry-needle'-techniek geholpen bij de fysiotherapeut. Hieronder een filmpje van wat dat nu precies inhoudt.



Ik heb wel het idee dat het de spierbehandeling goed doet. Het is een vreemde gewaarwording. Soms een beetje pijnlijk/gevoelig, maar merendeels valt het mee. Eén ding dat opvallend is (en waar ik blijkbaar geen uitzondering in ben volgens de fysio), is dat ik tijdens de behandeling enorme zweetuitbarstingen krijg. Blijkbaar is dat een lichamelijke reactie op die naaldenprikjes...
Tevens heeft hij me nu ook meerdere malen gekraakt in mijn bekken/heup.

Nu, twee weken voor de marathon ben ik nog niet verlost van mijn blessure. Wel kan ik weer mijn trainingen oppakken. De échte duurlopen laat ik achterwege. Verder dan die 22 km van eergisteren ga ik niet meer lopen. Enkel de souplesse in het lopen weer zien terug te krijgen. Ik heb nog héél even om dat voor elkaar te krijgen...

zondag 29 maart 2015

Kinkje...

ASCHWIN:

Er lijkt zich toch een vervelend kinkje in de kabel te vormen...

Allereerst heb ik door mijn fietstocht een weekje niet optimaal getraind: het hardlopen moest even plaatsmaken voor de fietskilometers die gemaakt werden. Leuk uiteraard, maar het heeft een klein nasleepje: ik heb er klachten aan mijn bekken en de bekkenspier aan overgehouden. Een oude klacht die blijkbaar door de fietshouding/-kilometers weer getriggerd is. Gevolg hiervan is dat ik na anderhalf uur lopen weer te maken heb met het euvel van verstijving van het linker been. Het goede nieuws hierbij is dat mijn fysiotherapeut middels een behandeling met naaldjes er alle vertrouwen in heeft dat het tijdig (lees: voor de marathon over een paar weken) is opgelost. Maar ja: het verstoort mijn trainingsopbouw naar die marathon uiteraard behoorlijk.

Ten tweede heb ik de afgelopen en komende week erg veel avondactiviteiten die niets met hardlopen of sporten te maken hebben: werk en andere afspraken die voorrang verdienen. Ook dit is uiteraard niet optimaal om aan mijn wekelijkse trainingskilometers te komen.

En ten derde speelt de gezondheid me parten. Wat begon met een lichte verkoudheid, is nu uitgemond in een ziek gevoel. Mijn duurloop van dit weekend (35 km) heb  ik daardoor moeten overslaan. De komende dagen zal ik daardoor ook niet moeten gaan trainen. Met dit lichamelijk gevoel weet ik zeker dat dan de algehele ziekte/malaise zal doorzetten...


Tja, en wat betekent dit nu voor die aanstaande Marathon van Zeeuws-Vlaanderen?

Eerlijk gezegd weet ik dat nog niet. In het meest positieve geval (en daar ga ik altijd maar van uit!), zullen deze weken van relatieve rust me goed doen en zal ik de wedstrijd optimaal kunnen lopen. Doel  is dan om in de buurt van mijn PR te finishen (3 uur 23 minuten).

In het meest negatieve geval lig ik er de komende twee weken grotendeels uit voor wat betreft trainingsactiviteiten. Dan zal ik noodgedwongen mijn doel voor de marathon moeten bijstellen. Dan loop ik die marathon enkel met het doel om heelhuids en met een goed gevoel te finishen.

vrijdag 20 maart 2015

Marathontraining

ASCHWIN:

Al dat gefiets is natuurlijk érg leuk, maar dat neemt niet weg dat er toch ook nog behoorlijk wat kilometers hardgelopen dient te worden! Over een viertal weken is het immers zo ver: de Marathon van Zeeuws-Vlaanderen.

Afgelopen zaterdag was er een soort van generale repetitie. Er zou 35 km in groep getraind worden, waarvan we 21 km over de 2e helft van het marathonparcours zouden lopen. De organisatie van de marathon had onderweg gezorgd voor drinken en eten en er reed bij elk van de vier groepjes (ingedeeld in 11 km, 10 km, 9,5 km en 9 km per uur) een fietser mee. Deze trainingsgroepen lopen al een paar maanden elke zaterdagochtend vanuit Hulst een rondje. Zelf loop ik altijd in de 11 km/u groep. Linda in de 9,5 km/u.

Onderweg werden er wat foto's genomen. Hieronder een compilatie.
Linda liep de eerste 13 km mee met de groep en boog daarna af richting Zuiddorpe, om zo in totaal op zo'n 18 km uit te komen.

(klik er op voor vergroting)
Zoekplaatje: waar staan Linda en Aschwin?

Zoals je ziet in middelste foto: af en toe tijd om even wat zoetigheid
tot je te nemen en wat te drinken. Super goed verzorgd allemaal!

Linda verlaat de groep en buigt af richting Zuiddorpe



woensdag 18 maart 2015

Dwars door Zuid-Nederland

ASCHWIN:

Zoals reeds aangekondigd, heb ik de afgelopen dagen de langeafstands fietstocht 'Schelde-Rhein route' gefietst.
Zondag vertrokken vanuit Breskens en dinsdag uiteindelijk via een extra lus ná het volbrengen van deze route, aangekomen in Waalre.

Dag 1: Breskens - Rijsbergen (146,7 km)

Zondag dus in de kou vertrokken. Net een graad of twee boven het vriespunt en helaas een flink windje tegen vanuit het oosten met af en toe een miezerbuitje. Niet echt ideale fietsomstandigheden. Maar ik begon gemakkelijk: de boot van 8:30 uur van Breskens naar Vlissingen!
Aangezien het een tijdje geleden was dat ik flinke afstanden had gefietst én het feit dat ik de dag ervoor die lange duurloop van 35 km had hardgelopen, maakten samen met de weersomstandigheden dat het allemaal niet vanzelf ging...
Maar alleen al het feit dát ik daar op mijn fietsje zat en er aan begonnen was, maakte alles goed. Ik had een paar mooie dagen in het verschiet, waar ik al enige tijd naar had uitgekeken.

(klik op de foto's en plaatjes voor een vergroting)

De LF13-route bracht me, de Schelde volgend doorheen Zeeland.

Maar zoals gezegd, was ik op zondagochtend vertrokken. En heel gelovig Zeeland zat in de kerk of thuis met de verwarming op 20 graden. Met als gevolg dat er nergens ook maar één kop koffie te verkrijgen was. Het klinkt misschien een beetje vreemd voor een Zeeuw, maar daardoor was ik maar wát blij dat ik Zeeland op een gegeven moment verliet en het Bourgondische Brabant infietste! Het eerste het beste dorp was het meteen al raak: een wielrenwedstrijd (junioren) en gezellige, goedgevulde café's! Tijd voor koffie met appelgebak dus...

Uiteindelijk fietste ik aan het eind van de middag Rijsbergen binnen, na een dikke 146 km. En ik moet bekennen dat ik heel blij was dat ik arriveerde bij mijn eerste overnachtingsplaats. Deze dag voelde door het weer écht aan als een flinke sportdag. Een relaxed fietstochtje is anders...

De route van dag 1

Dag 2: Rijsbergen - Venlo (151,8 km)

Na een prima nacht in een zeer ruime chalet op een kampeerboerderij, stapte ik iets na achten 's ochtends alweer op de fiets. Het weer was een stuk zachter dan de dag ervoor. Nog wel koud in de ochtend, maar de wind was minder sterk, waardoor alles veel aangenamer aanvoelde. En toen 's middags ook nog de zon zo af en toe zich liet zien, was het een prima fietsdag aan het worden.
De route was formidabel. Veel bos- en heidegebied, vaarten en kanalen en mooie Brabantse dorpjes.

De ochtendnevel nog boven deze plas in het Mastbos bij Breda

Een van de bruggen over het Wilhelminakanaal

De 'moskee' van Lierop

Je ziet aan de volgorde van de foto's dat het weer steeds beter werd. Zodat ik uiteindelijk in enkel een shirtje Venlo binnenreed. De kamer die ik had gereserveerd bij een B&B midden in het centrum deed me denken aan de huizen en kamers tijdens mijn studententijd. Alleen was het ontbijt in die periode vaak veel minder uitgebreid en gezond dan wat ik hier in Venlo voorgeschoteld kreeg. Super.

Met de aankomst in Venlo was eigenlijk de Schelde-Rhein route volbracht. Er stonden 298 km op de teller.

De route van dag 2


Dag 3: Venlo - Roermond - Waalre (117,7 km)

Maar gelukkig had ik er nog een stuk aan vastgeplakt! Want deze dag beloofde een schitterende fietsdag te worden. Het weer zou uiteindelijk de 17 graden Celcius aanraken, de lucht was de hele dag helblauw en de wind blies voor het eerst ook eens in mijn rug door de draaiing in mijn route!

Want vanuit Venlo fietste ik eerst zuidwaarts, langs de Maas, tot in Roermond. Daar werd ik overigens verrast door het prachtige gebied rondom de Maas: prachtige uiterwaarden, zijtakken van de rivier en idyllische vergezichten. Limburg op z'n mooist als je het mij vraagt.

Langs de Maas (hier net onder Venlo)

Als je zo alleen fietst, maak je vrij gemakkelijk nieuwe vrienden...
Deze kudde (inclusief langharige kalfjes!) vergezelden mij bij het
verorberen van mijn krentenbolletjes zo rond het middaguur.

Uiteindelijk stak ik bij Roermond de Maas weer over en draaide richting het noord-oosten met mijn route. Via Weert koerste ik af op Valkenswaard en Waalre. En met name die laatste 40 km waren ook de moeite waard, doorheen het mooie Peellandschap.


Leenderbos & Groote Heide

Leenderbos & Groote Heide

Al met al een prachtige afsluiter van deze driedaagse fietstocht. Het gezellige familiebezoek aan het eind van de rit (en Linda die me daar dan ook kwam oppikken) met een heerlijke douche én warme maaltijd, maakten het helemaal af!

De route van dag 3



vrijdag 13 maart 2015

Schelde-Rhein-route

ASCHWIN:

Eerst zaterdag nog 'even' de lange duurloop van 35 km lopen met de marathontrainingsgroep te Hulst (grotendeels over het marathonparcours waar ik volgende maand voor 'het echie' zal lopen).

En dan vertrek ik de ochtend daarna op mijn fietsje voor een meerdaagse fietstocht. Deze keer de lange-afstandsroute 'Schelde-Rhein-route', van Vlissingen naar Venlo. Vervolgens zal ik er daar nog een lus in Limburg en Oost-Brabant aan vast plakken, om uiteindelijk weer iets westelijker te eindigen in Waalre. Grofweg zie je hieronder de route ingetekend.

(Klik op foto voor vergroting)

Dus dat betekent een dag of drie geen hardloopkilometers, maar wel degelijk wat fietskilometers draaien! En deze keer niet in m'n tentje (campings gaan vaak pas open ná 1 april...), maar lekkere luxe in B&B's.
 
Best fijn...!