zondag 17 augustus 2014

Trail des Fantômes

ASCHWIN:

Voor de 3e maal deed ik mee aan deze (in mijn ogen) mooiste trailrun van België. Voor het eerst schenen er geen zeven zonnen, maar liepen we op een nat parcours. En ook dit jaar was het weer een bijzondere belevenis.

Er hadden zich 450 lopers ingeschreven en daarmee was de wedstrijd wederom uitverkocht. Zelf stond ik anders dan voorgaande jaren aan de start. Als je mijn vorige blogberichten hebt gelezen, dan weet je dat ik al blij was dát ik aan de start kon verschijnen. Maar ja, ik ken mezelf: eenmaal bij het startvak gaat er toch een knopje om en dan wil ik gewoon zo hard mogelijk lopen en een redelijke uitslag lopen...

Een paar minuten voor de start

... met als gevolg dat ik na de start direct al in een flink tempo richting de eerste heuvel rende! 

Tijdens de eerste km: de weg verlatend richting eerste beklimming in het bos.

En na de beklimming van de eerste heuvel ging het mis. Golven van misselijkheid en buikpijn kwamen opzetten. En al na 3 km bleef het helaas niet bij krampen in mijn buik/maag, maar begonnen zelfs mijn kuitspieren tekenen van verkramping te tonen. Al na 3 km! Een lichte paniek schoot toch wel door me heen. Hoe zou dit verder vandaag verlopen?!

Ik besloot vele tandjes lichter te gaan lopen; ik had ook geen andere keus. Psychologisch was dit ook geen gemakkelijke opgave: je ziet de een na de andere loper je passeren... Af en toe liep ik een paar minuten weer iets beter. De misselijkheid bleef dan voor een paar honderd meter weg en de krampen in mijn beenspieren hielden zich rustig. Ik merkte dat ik op geen enkele manier tot het uiterste kon gaan, aangezien dat meteen de klachten opleverde. Toch bleef ik het zo af en toe proberen, tegen beter weten in... 
Op 13 km zou Linda bij de eerste verzorgingspost staan. Ik richtte me daarom eerst maar eens op dat doel. Dáár moest ik in ieder geval zien aan te komen.

Uit het bos komend na 13 km: weer op asfalt en de verzorgingspost in zicht

Aankomst bij Linda op de post

Even mijn (klagend) verhaal gedaan, wat tot me genomen, en
daarna met een positievere mindset verder: proberen te genieten
onderweg en het wedstrijdelement uit mijn hoofd zetten!

Deze verzorgingspost lag precies halverwege. Een blik op mijn horloge toonde een tijd van 1:36 uur. Dat viel me eigenlijk nog niet tegen. Want hiermee was ik maar ietsje langzamer dan in 2012. Terwijl ik toch het idee had dat het eerste gedeelte slechter was verlopen. Ik voelde me dan wel belabberd, maar blijkbaar liep ik toch nog een redelijk tempo.

Na de verzorgingspost kreeg ik nog eenmaal zo'n vlaag van misselijkheid te verduren. Maar tijdens de lange érg steile afdaling in het bos werd dit steeds minder. Tijdens die afdaling bleef niemand recht. Ook ik niet. Acherover vallend en glijdend (en een paar beurse plekken en snijwondjes op mijn billen rijker!) kwam ik uiteindelijk beneden aan de oever van de Ourthe. En dat stuk (klauterend over stenen op de single-track) ging eindelijk eens prima. Ik leek er ietsje doorheen te vallen. Pfoe!
Toen we op 16 km de rivier dienden te doorwaden om aan de overkant te komen, merkte ik op de beklimming die daarna volgde dat ik me beter begon te voelen. Ik haalde weer een hoop lopers in. En naast het feit dat het lichamelijk dus beter ging, gaf het me vooral een psychologische boost. Het leek er op dat het tóch nog leuk kon gaan worden vandaag ;-)

Mijn volgende ijkpunt was het 20 km-punt. Daar was een tweede en laatste verzorgingspunt en ook daar zou Linda staan. Linda heeft trouwens gefietst als een gek! Zij moest steeds omfietsen over de weg en ook zij moest natuurlijk die hoogtes overbruggen. In totaal fietste ze eveneens zo'n 25 km en overbrugde ze, net zoals ik, meer dan 1000 hoogtemeters. Petje af voor zulke supporters!
Net ná die 20 km wachtte ons lopers DE beklimming van deze trail. Dus moest ik mijn drinkzak in mijn rugzak ook maar even hervullen. Van de vorige keren weten ik nog goed wat die laatste 6 km van je als loper vragen....

Aankomst bij verzorgingspost op 20 km. Ondertussen flink aan
het genieten van deze prachtige trailrun. Het bewijs is deze foto!

Ook hier weer: even een praatje met Linda. Deze keer stukken 
positiever dan na 13 km! En daarna op pad richting de laatste
beproevingen van deze trailrun.

En die laatste 6 km gingen uiteindelijk het beste van heel deze wedstrijd. Je ziet veel lopers er totaal doorheen zakken na die beklimming op 21 km. Doordat ik ter voorkoming van mijn kuitkrampen de hele wedstrijd niet boven mijn limiet had gelopen, leek ik hier nog veel over te hebben. Ik haalde dan ook vele lopers terug in. En een kilometer voor de finish kwam ik dan ook redelijk monter uit het bos afdalen om de Ourthe nog eenmaal over te steken. 

En hierna: richting finish!

Uiteindelijk finishte ik in 3:06 uur. Zelfs nog sneller dan mijn finish in 2012 (ik eindigde toen na 3:07 uur). Wie had dat gedacht na die eerste helft! Mijn uitslag van vandaag:
  • Overall: 96e 
  • Leeftijdscategorie: 28e
En dan kun je na de finish enkel maar heel tevreden zijn

Het was dus een editie die ik niet snel zal vergeten. Gelukkig herpakte ik mezelf tijdens de tweede helft van de wedstrijd. Hierdoor heb ik er toch ook dit jaar weer goed van kunnen genieten. Het blijft toch een heel bijzondere trailrun daar in La Roche!

vrijdag 15 augustus 2014

Nieuwe activiteiten geagendeerd

ASCHWIN:

Natuurlijk moet (mag!) er morgen eerst nog de trailrun Trail des Fantômes gelopen worden in La Roche. Maar voor de periode daarna ben ik mijn (sport)agenda aan het invullen. Er zullen nog een paar loopwedstrijden worden toegevoegd (waarschijnlijk trailrun-wedstrijden) voor het najaar. Maar vooralsnog heb ik voor eind deze maand en volgende maand enkel twee lange fietstochten ingepland.

Eind deze maand vertrek ik met Linda voor een 3-daagse fietstocht door ZW-Nederland en Vlaanderen. Een tocht van ongeveer 300 km hebben we uitgestippeld.

(klik er op voor vergroting)
 
In september wil ik in mijn eentje rond het IJsselmeer fietsen (het zgn. 'Rondje IJsselmeer' waarbij je ook over de Afsluitdijk fietst). Dat zal eveneens een meerdaagse tocht van ongeveer 400 km worden.

(klik er op voor vergroting)
 
De loopwedstrijden laat ik even afhangen van de benen ná de trailrun van morgen. Ik zit te denken aan Trail Côte d'Opale in Callais (F), Trail du Barrage in Houffalize (B) en mogelijk een najaars- of wintermarathon.

Je ziet het t.z.t. wel op deze weblog verschijnen...

maandag 11 augustus 2014

Heel gebleven en er (grotendeels) klaar voor

ASCHWIN:

Na al dat gesukkel in de voorbereiding de afgelopen anderhalve maand, is het toch een klein wondertje dat ik me voel zoals ik me vandaag voel: de trainingen hebben laten zien dat ik de kilometers wel aan moet kunnen. Nu is 26 km bij Trail des Fantomes wel bijna het dubbele van de normale tijd die je loopt op zo'n afstand. Dus blijft het wel een beetje spannend hoe het is om zo'n 3 uur te rennen, klimmen, klauteren, door riviertjes te waden en heel te blijven...

Hieronder zie je het hoogteprofiel van de race over 26 km:


Vorig jaar deed ik er 2:57 uur over. Ik liep toen ontzettend goed voor mijn doen. Was dan ook 10 minuten sneller dan tijdens mijn eerste deelname het jaar dáárvoor. We zullen kijken wat het dit jaar doet. Ik heb wel gezien dat de weersomstandigheden het parcours niet gemakkelijk zullen maken. Zowel in 2012 en in 2013 was het prachtig en droog weer (in 2012 was het die dag zelfs de heetste dag van het jaar met meer dan 32 graden Celcius!). Dit jaar zal het glibberig en modderig worden. Ze geven heel de komende week regen af in de Ardennen; vooral de dag vóór de race ziet het er erg slecht uit. En aanstaande zaterdag zelf eveneens buien (80%) maar wel een graad of 19.
Maar ach: eigenlijk is dat toch ook wel weer leuk en een extra avontuur. Ik ben allang érg blij dat ik redelijk fit aan de start zal staan. Het blijft immers gewoon heel erg leuk om in zo'n prachtige omgeving te kunnen/mogen sporten!




zondag 3 augustus 2014

Voorzichtig vreugdesprongetje

ASCHWIN:

Het herstel lijkt nu erg snel te gaan. Daar waar ik in de bergen van Italië nog behoorlijk wat last had van mijn kuit en écht op mijn tellen moest passen tijdens het trainen, houdt de spier zich nu voortreffelijk. Elke training voel ik er minder van!
Mijn trainingen zijn nog wel met de nodige reserve voor wat betreft versnellingen, maar wegen toch aardig door voor wat betreft het duurvermogen.

Deze week liep ik alweer 60 km hard en fietste ik er een mooie 104 km. Vooral mijn duurloopje van vandaag (15 km) verliep uitzonderlijk goed (na mijn duurloop van 20,5 km van gisteren): de kuit gaf geen kick! En ik loop ook alweer iets sneller: gemiddelde van 12 km/u is goed te doen bij een duurloop van 20 km. Zou een en ander dan toch nog op tijd genezen zijn vóór de Trail des Fantomes op 16 augustus as.? Ik durf het bijna niet hardop te zeggen, maar ben toch voorzichtig positief over de mogelijkheden op die dag...

Vandaag maakte ik er ook een 50%-onverharde training van; ook om weer goed te wennen aan de ongelijkheid van de ondergrond. Ging prima. Maar wat was het benauwd heet vandaag! Niet zo heel veel zon, maar ik kon mijn shirt en broekje na afloop (zie foto) uitwringen...


donderdag 31 juli 2014

Suikerspiegelrecord

ASCHWIN:

Het leek ons wel aardig om vandaag eens een bezoek te brengen aan ons eigen mooi Zeeuws-Vlaamse strand. Want bij mooi weer blijft de Zeeuwse kust toch een van de mooiste. Let wel: mét mooi weer hè!
Maar om nu met deze temperaturen met de auto daarheen te rijden, dat is toch ook zo wat. Dus daarom werd besloten om de fiets te pakken en via een toeristische route er heen te fietsen. Daarna zou het enkel maar lekkerder zijn om lui een paar uur op ons handdoekje aan de kustlijn te vertoeven en tevens energie op te doen voor de terugweg.

Hieronder de gereden route. Een zomers rondje van 104 km:


Om goed aan de terugweg te beginnen, leek het mij goed om bij Breskens nog een verfrissend softijsje te scoren. Het zou ons de nodige verkoeling en energie geven voor de terugweg. Maar we konden beter niet in de verkleinvorm spreken, want wat we hier voorgeschoteld kregen was een heus SOFTIJS! Onze suikerspiegel scoorde recordwaarden en we vlogen daarna (met de wind in de rug!) supersnel huiswaarts via de Westerscheldekust. Mooi dagje zo!



woensdag 30 juli 2014

Dubbele test

ASCHWIN:

Na weer een nachtje in het eigen bed te hebben geslapen (na onze kampeervakantie in Zuid-Italië, Umbrië en Zwitserland) had ik erg veel behoefte om weer eens een goede ronde in de eigen omgeving hard te lopen. Tevens wilde ik deze lange duurloop gebruiken om na te gaan hoe de kuit zich houdt als ik zo'n 2 uur achter elkaar ren.
En net voor de vakantie kocht ik me een nieuwe waterrugzak van Kalenji. Ook die wilde ik eens goed uitproberen, zodat ik 'm kan gebruiken tijdens mijn eerstvolgende wedstrijd in La Roche. Een dubbele test dus.

Allereerst die rugzak. Ik had hiervoor ook een waterrugzakje van Kalenji. Die zat op zich wel lekker, maar bij lange lopen gingen de aansnoerbanden snijden. Ik had al meerdere keren gekeken naar een rugzak van Salomon; die trek je aan als een soort jasje. Tevens zitten daar van die handige zakjes aan de voorzijde. En die miste ik erg bij mijn eigen rugzak: alles moest in de zak zelf op de rug, ook de gelletjes... Maar die Salomon-rugzakken zijn zo ontzettend duur. Eerlijk gezegd vond ik het dat niet waard. Ik blijf toch een zuinige Zeeuw hè!
Maar dankzij de weblog van collega trailloopster Jizka, werd ik gewezen op het feit dat Decathlon nu onder hun eigen Kalenji-merk óók van die vestrugzakken heeft uitbebracht, inclusief de zakjes aan de voorzijde!
Dus die moest ik dan ook maar eens uitproberen... Ik kocht onderstaande versie: de kleinste van het stel (inhoud van rugzak: 6 liter).

Er gaat een waterzak van 2 liter in. Maar vandaag probeerde ik 'm uit met een zak van 1 liter erin. 
In het begin moest ik even wennen dat hij niet zo strak aangesnoerd zit als mijn vorige rugzak. Dat komt door het feit dat de aansnoerbanden én de voorzijde met de zakjes behoorlijk elastisch zijn. Het voordeel hiervan is wel dat de rugzak inderdaad zit als een jasje. En dat is erg comfortabel.
Na mijn trainingsloop van 25 km kwam ik dan ook tot de conclusie dat het een verbetering is ten opzichte van mijn vorige Kalenji-rugzak. Vooral die zakjes aan de voorzijde zijn handig. Ik had aan de ene zijde er mijn gelletjes in zitten en aan de andere kant mijn zonnebril. Erg handig.

Het lopen zelf ging prima wat de afstand betreft. Ik had vandaag bijvoorbeeld ook wel zo'n 30 km kunnen hardlopen. Maar de eerlijkheid gebied me te vermelden dat ik niet harder dan 80% van mijn vermogen kan gebruiken qua snelheid. Ga ik harder, dan voel ik meteen tintelingen door mijn kuit schieten. Ik heb dan het gevoel dat ik bij forcering wederom mijn kuitspiertje zal scheuren.
Dus het is een beetje een rare gewaarwording: ik kan dus ver en lang hardlopen, maar ik kan niet tot het uiterste gaan...


Maar goed. Al met al ben ik erg tevreden dat ik na die kuitspierscheur alweer 25 km heb gerend. Dan maar eventjes iets minder snel. Dat komt vanzelf wel weer als de kuit wederom 100% is genezen.

dinsdag 29 juli 2014

Back on track!

ASCHWIN:

Na een paar weken van volledige hardlooprust om die kuitblessure te laten genezen, heb ik de draad tijdens onze vakantie in Zuid-Italië weer opgepakt. Helemaal 100% is de kuit nog niet, maar het gaat zeker de goede kant op. En dat moet ook wel, want op 16 augustus aanstaande is het weer de Trail des Fantômes in La Roche.

Mijn doel is dit jaar niet om voor een verbetering van mijn tijd/positie te gaan tijdens die mooiste wedstrijd van het jaar. Dat zit er helaas niet in nu. Maar het doel bestaat uit de simpele wens om aan de start te verschijnen en de wedstrijd zonder nieuwe blessure goed uit te lopen (uiteraard wel zo hard als mogelijk is die dag!).

Linda moet helaas haar wedstrijddeelname annuleren. Dus wie haar stratbewijs voor de 13 km wil overnemen, die moet zich eventjes melden!


donderdag 26 juni 2014

4 tot 6 weken verplichte rust

ASCHWIN:

Okay, ik weet het: het is bijna zomervakantie en dat is precies de periode die bedoelt is voor rust... Maar voor mij is de zomer nu juist een heerlijke periode om lekker dagelijks te sporten! De spierscheur noopt me echter tot gedwongen hardlooprust van 4 tot 6 weken voor algehele genezing.
Ik heb er nu een weekje opzitten. Wandelen gaat overigens weer goed; ik kan mijn voet weer goed afrollen zonder dat de kuit protesteert. Maar om nu nóg al die weken mijn hardloopschoenen niet aan te raken. Dát gaat niet meevallen!


zondag 22 juni 2014

Kreupel fietsend

ASCHWIN:

Omdat er niet hardgelopen kan worden (en ook de hele vorige week niet is hardgelopen) had ik vandaag toch écht wel de behoefte om dan maar weer eens een stuk te gaan fietsen. Linda fietste mee.
Hieronder de route van 70 km:


En het lijkt een beetje tegenstrijdig natuurlijk: spiertje gescheurd, maar toch alweer zo lang op de fiets. Maar ook al loop ik nog steeds mank en kreupel rond, fietsen gaat zo slecht nog niet.

In het begin had ik nog even twijfels over mijn kuitblessure. Maar al fietsend merkte ik toch dat dat gedeelte van de kuit niet echt geforceerd werd. Écht aanzetten op de trappers moest ik niet doen, want dan weigerde de kuit met een pijnscheut. Maar het rustig ronddraaien van de pedalen, op een klein verzetje, ging goed.
Ik was al lang blij dat ik in beweging kon zijn vandaag.

Maar toch: het is geen hardlopen hè... 

zaterdag 21 juni 2014

Don't run...CRY!

ASCHWIN:

Het lot wil wel eens een grapje met ons uithalen. Alleen kan ik er niet altijd om lachen...

Vanmorgen fotografeerde Gijs me nog toevallig, gehuld in mijn t-shirt met tekst 'Don't cry... RUN!' Niet veel later ging ik inderdaad op pad voor mijn zaterdagtraining.

Maar... al na 3 km was het afgelopen met mijn training!

Dat zit zo:
Afgelopen maandag had ik voor het laatst hardgelopen. En die training stond in het teken van snelheid. Ik liep een kilometer of 8 met een gemiddelde van boven de 13 km/u.
Maar halverwege die training voelde ik een plotse stijfheid optreden in de onderkant van mijn rechter kuit, net boven mijn achillespees. Ik kon er wel mee blijven doorlopen, maar normaal was het niet.
Bij thuiskomst stijfde de kuit helemaal op. Vermoedelijk was er tijdens die training een klein scheurtje ontstaan in mijn spierweefsel. Ik besloot daarom om de rest van de week maar niet meer hard te lopen. Aangezien ik ook niet zo veel tijd had in de avonduren, kwam dat eigenlijk nog goed uit ook. Als alternatief reed ik 3x keer op en neer naar het werk op de fiets deze week.
De stijfheid in de kuit nam dan ook dag na dag af. Vanmorgen was het zo goed als verdwenen.

Maar al tijdens mij eerste meters hardlopend deze ochtend voelde ik de stijfheid stap na stap terugkomen. Vooraf was ik van plan ongeveer een rondje van 20 km af te leggen op een heel rustig tempo. Maar ik voelde wel dat dat niet verstandig zou zijn. Dus paste ik mijn plannen aan en plande een rondje van ongeveer 9 km. Al lopende begon ik toch wel een beetje ongeruster te worden over mijn kuit. En juist op het moment dat ik na 3 km dacht "Ik moet nu toch echt eventjes gaan wandelen, anders komt het niet goed", voelde ik een knappend geluid in mijn kuit! Nee toch hè...!?
Helaas wel... Ik kon meteen geen stap meer zetten. Na even gezeten te hebben op een bankje, besloot ik dan toch maar om als een manke die 3 km terug te huppen. Stap voor stap...

Hardlopen zit er nu voorlopig even niet meer in. Dit moet uiteraard eerst helemaal genezen. De reden ligt 'm natuurlijk in het feit dat ik na mijn training van afgelopen maandag niet al vandaag had mogen hardlopen. Maar ja... daar kom je dan helaas pas achteraf achter.
Dus voor de komende week: Don't run... CRY!


maandag 9 juni 2014

Tweedaagse fietstocht

ASCHWIN:

Als afsluiting van dit vakantieweekje fietsten Linda en ik zaterdag en zondag vanuit Groede nog twee mooie routes.
Op zaterdag was het de beurt voor een rondje van 83 km: Groede-Vlissingen-kustlijn-Veere-Middelburg-Groede (links in de collage). De dag erna reden we een rondje van 100 km ten zuiden van Groede, aan de Belgische kust: Groede-Sluis-Damme-Brugge-Knokke-Cadzand-Groede (rechts in de collage).

(klik op foto's voor vergroting)

Tijdens onze rit door Zeeland, kwamen we onze toekomstige woonplaats tegen. Daar zullen we dan maar gaan wonen als Abeeltjes - later, als we groot zijn -!


Maar het waren twee prachtige fietsdagen. Het weer zat mee, ook al dreigde de lucht tijdens onze eerste dag nog wel af en toe. Met name zondag, tijdens onze Vlaamse fietstocht, was het schitterend weer. 
En onze minicamping (Boerenhof te Groede) was de ideale uitvalsbasis. Eigenlijk waren we er alleen om te douchen na het fietsen en om te slapen. En wat heb je dan meer nodig dan ons good-old trekkerstentje? 


En zowel tijdens onze fietstochten (in bijvoorbeeld de mooie steden Brugge en in Middelburg) als ook na de tochten was er ruimte voor onze Bourgondische kant: lekker eten en drinken. Een mens moet toch ook weer aansterken immers, na al die kilometers in de volle zon!

Links in het mooi Damme. Rechts in strandpaviljoen te Groede.



donderdag 5 juni 2014

Mountainbiken in Burgh-Haamstede

ASCHWIN:

Gijs en ikzelf besloten gisteren om een dagje te gaan mountainbiken. De fietsen werden daarom opgeladen en we vertrokken naar het 'Patrick Tolhoek-parcours' bij Burgh-Haamstede.











Een prachtig parcours overigens van 9 km lengte. En ook nog eens met het strand en de mooie duinenomgeving in de buurt. Ideale cross-omgeving dus!
Hierboven zie je onze gereden route: 3x het mtb-parcours door het bosrijke duinengebied en vervolgens nog een rondje strand en Burgh-Haamstede zelf. Écht een aanrader

Startpunt van het Patrick Tolhoek-parcours

Wel hadden we de pech dat het gisteren vrijwel de hele dag heeft geregend. Pas tijdens onze laatste kilometers brak het zonnetje door en werden we weer een beetje opgewarmd en een stukje droger. Neemt niet weg dat na onze tocht, de warme douche, het zwembad en de sauna in ons hotelletje wonderen deden. O ja: ook die hamburger met friet droeg daar positief aan bij..!

Aangezien we toch al nat waren, konden we dit soort capriolen natuurlijk niet laten. Gijs in actie op het strand en nog een collage van het strandgedeelte.


(klik op de foto's voor vergrotingen)

Vandaag beklommen we trouwens nog de 'Dikke Toren' van Zierikzee. 'Geen sportactiviteit' hoor ik je denken... Nou: ga het maar eens doen. Klim maar eens in één ruk door tot bovenop die vreemde kerktoren (zonder kerk...). Wedden dat je staat te hijgen als een paard?
Je krijgt er overigens wel een prachtig uitzicht voor terug. Onder andere met een mooie kijk op de Zeelandbrug.





maandag 2 juni 2014

Activiteitenweekje

ASCHWIN:

We maken er een lekker activiteitenweekje van deze week. Ik ben namelijk vrij tussen Hemelvaart en Pinksteren. Dus dat biedt ook perspectief om het eens goed aan te pakken.

Na die 21 km en 13 km hardlopen, liep ik de dag erna (gisteren) nog een mooie 17,5 km. Daarna fietste ik met Linda nog een rondje van zo'n 25 km 's avonds.

Vandaag echter stond er een mooi fietsrondje richting Hamme en Lokeren op het programma. Ook hier fietste Linda met me mee en hadden we bij thuiskomst een mooie 89 km op de teller staan!
Hiernaast zie je het rondje.

Op deze manier maken we toch ook behoorlijk wat fietskilometers deze week. Want voor de komende week staan er nog meer fietsavontuurtjes op het programma. Onder andere twee dagen mountainbiken met Gijs en nog twee dagen aan de Belgische en Zeeuwse kust.
En de dagen ertussenin vul ik vast wel weer in met een rondje hardlopen...

Je leest het hier vanzelf allemaal wel terug!


vrijdag 30 mei 2014

Weer op orde

ASCHWIN:

Échte blessures had ik niet hoor, na mijn marathon van een maand geleden. Maar wél had ik van die zeurende dingetjes; met name aan mijn knie. Dus deed ik het niet overdreven heftig tijdens mijn hardlooptrainingen van de afgelopen weken.
Maar gisteren liep ik dan toch weer eens een training van meer dan 20 km. Vandaag gevolgd door een training van zo'n 13 km. Beiden in een tempo van 12 / 12,5 km/u. En dat ging prima. Ik ben blij dat ik me de afgelopen weken redelijk rustig heb gehouden (wat overigens helemaal niet mee viel: ik was zo gewend om bijna elke dag te gaan hardlopen. En dan nu plots maar 3x per week...)

Maar goed. De halve marathon-afstand zit weer in de benen.

Ik hoop de komende weken naast een paar mooie, lange fietstochten, ook mijn hardloopkilometers per week weer op te voeren. Met de mooie zomermaanden in het vooruitzicht, kijk ik er naar uit.
En dan aan het eind van de zomer en de herfst weer een paar prachtige trailrunwedstrijden.

maandag 26 mei 2014

Wederom een stapje verder

ASCHWIN:

Pien is wederom een stapje verder in haar rijvaardigheidsproeven. Vandaag haalde ze haar proef F7.